Techniczne

Najpierw otwórz stronę statusu builda — przy każdym etapie jest przycisk Logs, który pokazuje dokładnie, gdzie zawiodło. Większość problemów mieści się w trzech kategoriach: chwilowa czkawka infrastruktury (kliknij Retry), błąd w kodzie, który AI poprawi samo (otwórz czat z "build się nie udał, błąd to: …" i wklej istotną linię logu) albo problem z podłączoną usługą (Stripe, GitHub, dostawca domeny). Jeśli to nie pasuje, napisz do supportu z ID projektu — możemy uruchomić pipeline ręcznie.

Trzy częste przyczyny. (1) DNS nie zdążył się jeszcze w pełni rozpropagować — odczekaj 5–15 minut i zrób hard refresh. (2) Przeglądarka zacache'owała starszy asset — otwórz w trybie incognito. (3) Output pierwszego builda był składniowo poprawny, ale logicznie błędny — otwórz czat z "strona główna jest pusta po otwarciu", a AI naprawi to przy kolejnym refinementcie. Konsola przeglądarki (F12 → Console) zwykle pokazuje rzeczywisty błąd.

Buildy działają we wspólnej kolejce. Free i Starter mają standardowy priorytet i w godzinach szczytu mogą poczekać kilka minut; Pro i Business mają sloty priorytetowe i prawie nigdy nie czekają. Jeśli build stoi w kolejce dłużej niż 10 minut, to nietypowe — odśwież stronę (status idzie po websocket i czasem połączenie pada), a jeśli dalej nie rusza, napisz do supportu z ID projektu.

Tak. Otwórz projekt, kliknij menu trzech kropek i wybierz "Redeploy". Kod pozostaje dokładnie taki sam — ale nowe zmienne środowiskowe zostają zaczytane, wygasłe artefakty buildów są przebudowane, a ewentualne ulepszenia po stronie platformy (np. łatki bezpieczeństwa runtime) są zastosowane. Redeploy bez zmian kosztuje 1 credit i kończy się w mniej niż minutę.

Na AWS, domyślnie w regionie us-east-1. Statyczne zasoby serwowane są z globalnej sieci edge CloudFront, dzięki czemu odwiedzający trafiają na bliski PoP niezależnie od tego, gdzie znajduje się origin. Server-side rendering działa na AWS Lambda, baza danych projektu na Amazon RDS Postgres, a wgrane pliki w S3. Rezydencja danych w UE jest w roadmapie, ale jeszcze niedostępna — daj znać supportowi, jeśli to dla Ciebie twardy wymóg.

Tak — kod Twojego projektu mieszka w repozytorium GitHub, które utworzyliśmy na Twoje nazwisko. Otwórz Ustawienia projektu → Repozytorium, żeby zobaczyć URL i nadać swojemu kontu prawa zapisu. Klonowanie, forkowanie lub przeniesienie do innej organizacji GitHub działa jak dla każdego repo. Tak samo z bazą — udostępniamy connection string Postgres w Ustawienia → Baza danych → Eksport. Zachowujesz własność kodu i danych; FloopFloop to warstwa deploy + AI nałożona na to wszystko.

Na Pro lub wyżej: otwórz projekt, wejdź w Ustawienia → Domeny, kliknij "Dodaj domenę" i wpisz swoją domenę (root lub subdomenę). FloopFloop pokaże dwa rekordy DNS do dodania u rejestratora — CNAME (lub A/ALIAS dla domeny apex) oraz rekord TXT do weryfikacji. Po wykryciu obu SSL jest udostępniany automatycznie i domena startuje, zwykle w 5–30 minut. Free i Starter nie wspierają własnych domen; trzeba zrobić upgrade.

Większość problemów jest po stronie DNS. Sprawdź, czy rekord CNAME (lub A/ALIAS) istnieje, wskazuje na wartość pokazaną przez FloopFloop i nie znajduje się za proxy, które blokuje naszą weryfikację ("pomarańczowa chmurka" Cloudflare musi być wyłączona do zakończenia weryfikacji — potem możesz włączyć ją ponownie). Użyj `dig twoja-domena.pl +short` w terminalu, by zobaczyć, co widzi świat. Weryfikacja zazwyczaj trwa mniej niż 15 minut; jeśli po godzinie panel pokazuje "Pending", napisz do supportu z domeną.

Wszystkie secrety są szyfrowane w spoczynku algorytmem AES-256 w AWS Secrets Manager i odszyfrowywane dopiero w czasie żądania w runtime Twojego projektu — nie trafiają nigdy na dysk ani do logów buildu. Po zapisaniu secret jest write-only: możesz go zaktualizować albo usunąć, ale nie odczytać z dashboardu. Zespół FloopFloop nie ma dostępu do wartości jawnych; widzimy tylko nazwę klucza i metadane audytowe.

Tak. Wejdź w Ustawienia → Secrety, znajdź wpis, kliknij "Rotuj" i wklej nową wartość. W ciągu około 30 sekund runtime w działaniu zaczyna używać nowej wartości (sekrety są hot-reloadowane, funkcji nie restartujemy). Jeśli secret jest elementem konfiguracji build-time (rzadko), pojawi się baner z prośbą o redeploy — to około minuta i 1 credit.

Powiedz AI w czacie: "dodaj cron, który codziennie o 9:00 wysyła mi mailem podsumowanie nowych rejestracji". AI wygeneruje route `/api/cron/<nazwa>` w Twoim kodzie, zarejestruje harmonogram (wyrażenie cron lub interwał), a przy każdym redeployu nasz scheduler synchronizuje rejestrację. Każde wywołanie przychodzi z bearer tokenem ograniczonym do projektu, więc tylko nasz scheduler może je uruchomić. Uruchomienia i logi znajdziesz w Ustawienia → Harmonogramy.

Na macOS i Linuksie: `curl -fsSL https://floop.tech/install.sh | sh`. Na Windowsie: pobierz najnowszy instalator ze strony Releases na GitHub repo floop-cli albo użyj `winget install FloopFloopAI.floop`. Po instalacji uruchom `floop login` — otworzy przeglądarkę, by autoryzować to urządzenie. Później `floop new`, `floop refine`, `floop deploy` i pozostałe polecenia działają bez dodatkowej konfiguracji.

Token CLI to credential, który `floop login` zapisuje w lokalnej konfiguracji — identyfikuje konkretnego użytkownika na konkretnym urządzeniu i można go odwołać w /account/devices, kiedy przestajesz używać danego laptopa. API key służy do nadzorowanego dostępu ze skryptów, CI lub aplikacji zewnętrznych — tworzy się je w /account/api-keys, można nadać im scope projektu i rotować w dowolnym momencie. Oba uderzają w tę samą powierzchnię `/api/v1/*`, ale tylko API keys powinny trafiać do automatyzacji.

Tak — osiem oficjalnych SDK (Node, Python, Go, Rust, Ruby, PHP, Swift, Kotlin) opakowuje tę samą powierzchnię `/api/v1/*` i ma odpowiadające sobie nazwy metod. Gdy dodajemy endpoint, lustro nakładamy na każdy SDK w tej samej wersji. Serwer MCP (`@floopfloop/mcp`) ponownie udostępnia Node SDK agentom LLM i automatycznie dostaje nową metodę. Jeśli widzisz lukę, to bug — otwórz issue w repo odpowiedniego SDK.